Voortaan gaan ons in elke uitgawe van die Nuusblog blootstelling gee aan twee of drie bekende, maar nie oorbekende Old-boys oor wie daar berigte in die media verskyn. Hierdie keer kyk ons wie is Peter Lor (1963), Louis Heyneman (1972) en Leon Schreiber (2006).
Dr Peter Johan Lor (1963), research associate at the Department of Information Science of the University of Pretoria, is the 2020 recipient of the American Library Association (ALA) international Relations Committee’s John Ames Humphry/OCLC/Forest Press Award. This is presented to a librarian or person who has made significant contributions to international librarianship.
Dr Lor’s active engagement in leading the profession at an international scale is beyond impressive. For over forty years, he has demonstrated his passion through his teaching contributions and efforts to guide a new generation of globally-minded librarians. He has worked, often simultaneously, at multiple institutions across the globe teaching library science courses including “foundations of librarianship, research methodology, national LIS planning and policy development; international and comparative library and information studies” (Lor CV).
In 1992, Dr Lor was appointed as the Director of the State Library, a national library with responsibilities for the Southern African bibliographical and resource-sharing infrastructure. During the 1990s he participated in a number of initiatives to develop national policies for post-apartheid library and information services. He played a leading role in forming a non-racial library association, the Library and Information Association of South Africa (LIASA). He has been actively involved in international librarianship since the 1980s, attending IFLA conferences from 1983 onwards. He served as chairman of the Conference of Directions of National Libraries (1996-2000) and undertook various international consulting activities, including the drafting of Guidelines for legislation for national library services for publication by the General Information Programme of UNESCO. In 2000 he became South Africa’s first National Librarian and Chief Executive Officer of the National Library of South Africa (2000-2003).
Following his term at the National Library, he served as Secretary General of the International Federation of Library Associations and Institutions (IFLA) in The Hague, the Netherlands (2005-2008), after which he was appointed as visiting professor in the School of Information Studies at the University of Wisconsin-Milwaukee (2009-201), where he developed a course in international and Comparative Librarianship. From 1998 to 2016 he was an Extraordinary Professor in the Department of Information Science, University of Pretoria. From 2017 he serves as a Research Associate in that department.
Lor is the author of over 200 professional reports and conference papers and around 180 scholarly articles and book chapters, which have appeared in 12 languages in 18 countries.
Louis Heyneman (1972) het aan PRG gematrikuleer en ontvang die grade BMus en HonsBJoernalistiek (cum laude) aan die Universteit van Stellenbosch. In 1979 word hy die hoofredakteur van Die Matie en in die daaropvolgende jaar begin hy sy loopbaan by Die Burger. In 1983 sit hy sy nagraadse joernalistieke studies voort aan die University of Columbia-Missouri in die VSA met ’n beurs van die Rotariër-Stigting. In 1987 word hy die adjunk-redakteur van De Kat en in 1991 keer hy terug Stellenbosch toe as die Direkteur van die Oude Meester Stigting vir die Uitvoerende Kunste. In 2000 word hy die uitvoerende hoof van die Kaapstadse Filharmoniese Orkes. Hy dien in verskeie rade en trusts en ontvang in 2007 ’n meriete-toekenning vir sy bydrae tot musiek en in 2019 ’n toekenning vir sy Lewenslange Prestasie in Musiek van die Department Kultuursake in die Wes-Kaap. In 2014 publiseer hy ’n boek oor die geskiedenis van die simfonie-orkes in Kaapstad: A Century of Symphony, the Story of Cape Town’s Orchestra.
Louis vertel soos volg oor sy skooldae:
Ek was ’n koshuisbrak – Prima Nova – en is Paul Roos toe gestuur spesifiek omdat ek ‘n beter kans gehad het om in musiek te presteer. Die destydse koshuislewe was maar saai. Ons het slegs enkele af-naweke per kwartaal gehad en die inwonende hoof het my een aand voorgekeer omdat ek ’n langbroek met strepies fliek toe wou dra! As koshuiskind was jeans nie eens oor ’n naweek ’n opsie nie. As jou hare aan ore geraak het, was die haarkapper jou voorland.
My matriekklas in 1972, 10 A2, het ’n hele paar ouens opgelewer wat sedertdien ’n merk gemaak het in Suid-Afrika, onder meer die skrywer Etienne van Heerden, die sanger/skrywer Koos Kombuis (toe nog André du Toit), Carl Vogts, Pieter Malan en Piet Faber. Dinge daardie jare was anders … ons het dikwels op ‘n ry gestaan vir ‘n rottanghou of twee in mnr. De Jongh se wiskunde-klas. Deesdae is so iets ondenkbaar.
Paul Roos het desondanks vir my rigting gegee in my vormingsjare en ek bly oneindig dankbaar vir die lewenslesse wat ek daar geleer het. Vandag het leerders soveel meer geleenthede, maar ook soveel meer uitdagings. Die lewe in die 21ste eeu is baie meer kompleks.
Die belangrikste les van alles hoor mens so dikwels en geen tiener glo dit nie: mens se lewe is in ’n oogwink verby en jy kry nooit weer ’n verspeelde kans nie. Leef elke dag ten volle!
According to Wikipedia, Leon Amos Schreiber is a South African academic, author and Democratic Alliance (DA) politician currently serving as the Shadow Minister of Public Service and Administration since June 2019. He has been a Member of the National Assembly of South Africa since May 2019. He studied at the University of Stellenbosch where he obtained a bachelor’s degree in International Studies, a BA Honours in Political Science and then a master’s degree in the same subject. In 2015, he received his PhD in Political Science from the Free University of Berlin. Schreiber joined Princeton University as a Senior Research Specialist in 2015. He wrote the book Coalition Country: South Africa After the ANC, which was published in 2018.
Leon Schreiber (2006) skryf soos volg oor homself:
Ek het groot geword in die dorpie Kleinzee aan die Namakwalandse kus. Grootliks te danke aan my ma, wat altyd wou gehad het dat haar drie seuns Paul Roosers moes word, het ek in 2002 PRG toe gekom vir my hoërskooljare. Ek sal altyd dankbaar wees vir die talle vriendskappe en lewenslesse wat ek geleer het tydens die vyf jaar wat ek in Prima en Prima Nova gewoon het.
Na skool het ek aan die Universiteit van Stellenbosch studeer, waarna ek my doktorsgraad in Berlyn, Duitsland aangepak het. Uiteindelik het ek altesaam 10 jaar lank gestudeer – alles gebou op die wêreldklasfondasie wat PRG se onderwysers gelê het.
In 2015 het ek begin werk as ’n navorser by Princeton-Universiteit se Innovations for Successful Societies-instituut, waarna ek in 2019 verkies is tot Parlementslid vir die Demokratiese Alliansie (DA). Kort na die 2019-verkiesing is die sirkel vir my voltooi toe die DA my as kiesafdelingshoof in Stellenbosch-munisipaliteit aangewys het.
Byna twee dekades nadat ek as kleindorpkind heeltemal oorweldig was op my eerste dag in Graad 8 by Paul Roos, is dit ’n voorreg om nou weer in Stellenbosch te kan werk. Tesame met die DA-span in die munisipaliteit en in die Parlement, werk ek nou elke dag om terug te ploeg in dieselfde gemeenskap wat my destyds met ope arms verwelkom het, en waarvoor ek lief geword het.
